Statek szybko zatonął, zaś rozbitkowie zostali podjęci z wody przez amerykański krążownik ciężki i zabrani do Nowego Jorku.
Opis konstrukcji „Columbus” był dużym, dwukominowym parowcem pasażerskim, długości całkowitej 232,59 m, szerokości 24,64 m i średnim zanurzeniu 10,97 m. Pojemność rejestrowa wynosiła 34 354 BRT. Statek był napędzany dwoma czterocylindrowymi maszynami parowymi potrójnego rozprężania, zasilanymi w parę przez 12 kotłów i napędzającymi dwie śruby. W 1929 roku przeprowadzono generalną wymianę siłowni, instalując nowe kotły i dwie turbiny parowe o łącznej mocy 49 000 KM. W wyniku modernizacji prędkość maksymalna statku wzrosła z 18 do 22 węzłów.
Załoga transatlantyku liczyła 733 osoby, zaś maksymalna liczba przewożonych pasażerów wynosiła 1792 osoby, w tym 513 w I, 574 w II i 705 w III klasie.
Bibliografia Jacek Jarosz: Statki pasażerskie typu Columbus. „Morza, Statki i Okręty”, marzec 2003. ISSN 1426-529X.
Kategoria:Parowce Kategoria:Niemieckie statki pasażerskie Kategoria:Okręty zbudowane w F. Schichau GmbH Kategoria:Statki Norddeutscher Lloyd Kategoria:Samozatopione statki i okręty Kategoria:Statki i okręty zatopione na Oceanie Atlantyckim Kategoria:Statki z XX wieku