21 sierpnia 1981 r. Hans Rosling odkrył ognisko choroby porażeniowej, opisanej w 1938 r. jako konzo. Badania z tym związane pozwoliły mu uzyskać stopień doktora na uniwersytecie w Uppsali w 1986 roku. Spędził dwie dekady badając ogniska tej choroby na odosobnionych obszarach Afryki. W tym czasie był promotorem więcej niż 10 doktorantów.
Ogniska choroby pojawiały się wśród ludności dotkniętej głodem, której dieta, zdominowana przez niewystarczająco przetworzony maniok, prowadzi do niedożywienia i wchłaniania dużych dawek cyjanku.
Badania Roslinga skupiały się również na innych powiązaniach pomiędzy rozwojem gospodarczym, rolnictwem, ubóstwem i zdrowiem w Afryce, Azji i Ameryce Łacińskiej. Był doradcą w kwestiach zdrowotnych dla WHO, UNICEF-u i agencji pomocowych. W 1993 r. był jednym z założycieli oddziału organizacji Lekarze bez Granic w Szwecji. W latach 2001–2007 był kierownikiem Wydziału Zdrowia Międzynarodowego (IHCAR) Instytutu Karolinska. Jako przewodniczący Karolinska International Research and Training Committee (1998–2004) rozpoczął współpracę badawczą w dziedzinie medycyny z uniwersytetami z Azji, Afryki, Bliskiego Wschodu i Ameryki Łacińskiej.