Psilander – szwedzki krążownik torpedowy z ostatnich lat XIX wieku, jeden z pięciu okrętów typu Örnen, nawiązującego koncepcją do budowanych w tym czasie w innych państwach kanonierek torpedowych. Od 1928 roku wykorzystywany jako okręt szkolny, został wycofany w 1937 roku i zatopiony jako okręt-cel dwa lata później.
Historia Budowa krążownika torpedowego „Psilander” została zaakceptowana przez parlament szwedzki w 1895 roku i sfinansowana z budżetu na 1897 rok. Stępkę pod okręt położono w stoczni Bergsunds Finbodda w 1898 roku, wodowanie nastąpiło 25 listopada 1899 roku, zaś zakończenie budowy i wejście do służby 20 lipca 1900 roku. Nazwa krążownika pochodziła od nazwiska admirała Gustafa von Psilandera (1669−1738).
W czerwcu 1905 roku, po jednostronnym proklamowaniu zerwania unii szwedzko-norweskiej przez Storting, flota szwedzka została postawiona w stan gotowości. Narastające napięcie spowodowało mobilizację silnego zespołu okrętów, mającego w razie eskalacji konfliktu zaatakować wybrzeże norweskie i stolicę kraju, Oslo. W jej skład weszły między innymi cztery jednostki typu Örnen, w tym „Psilander”. Przez kolejnych kilka miesięcy jego zadaniem było patrolowanie okolicznych szkierów. Po zakończonych uznaniem norweskiej niepodległości rokowaniach w Karlstad, 11 października 1905 roku flotę odwołano.