Wszystkie działa, poza szybkostrzelnymi, wykonane zostały w hiszpańskiej fabryce broni Hontoria, na licencji francuskiego Caneta. Ponadto pancernik wyposażony był w siedem nawodnych wyrzutni dla torped Whiteheada, zdemontowanych w 1910 roku.
Ochrona pancerna okrętu składała się z głównego pasa pancernego o maksymalnej grubości 450 mm i szerokości 2,1 m i pokładu pancernego o grubości do 87 mm. Barbety wież artyleryjskich miały grubość 400 mm i posiadały dodatkowe osłony przeciwodłamkowe grubości 50 mm. Stanowiska dział na pokładzie bateryjnym miały pancerz grubości do 75 mm. Płyty pancerne były wyprodukowane przez francuskie zakłady Creusot.
Załoga okrętu według projektu miała wynosić 520 osób, w późniejszych latach wzrosła do 630 oficerów i marynarzy.
Modyfikacje thumb|Planik "Pelayo" według Brassey's Naval Annual 1896 W ciągu swej długiej służby "Pelayo" podlegał kilkukrotnym przebudowom. Pierwsza z nich, w latach 1897−1898, przeprowadzona została w stoczni w La Seyne. W jej trakcie zmieniony został kształt rufy okrętu, co spowodowało zmianę wyporności do 9950 ton i zmniejszyło całkowitą długość kadłuba do 102,04 m oraz zdemontowane pancerne bocianie gniazda z obydwu masztów, zamontowano nowe kotły wodnorurkowe Niclausse, w liczbie 16 oraz planowano zmodernizować artylerię.