Paweł Czempiński (Czenpiński) herbu Lew z Laurem (ur. 1755 w Warszawie, zm. 8 sierpnia 1793) – lekarz, zoolog, autor pierwszych podręczników szkolnych w języku polskim.
Życiorys Urodzony jako syn Jana Czempińskiego, lekarza i sekretarza królewskiego. Gdy Paweł rozpoczął wiek szkolny, ojciec oddał go do szkół jezuickich do których sam niegdyś uczęszczał. Pobierając w nich naukę miał możliwość najlepszego wykształcenia, jakie mogły dać wówczas szkoły średnie. Środowisko domowe i otoczenie sprzyjały dobremu wychowaniu i wszechstronnemu wykształceniu Pawła. Kamienica Czempińskich, a zarazem ich dom był urządzony na sposób europejski. Życie towarzyskie w nim kwitło. Po ukończeniu szkoł jezuickich, ojciec postanowił poświęcić go zawodowi lekarskiemu, posłał go na wydział medyczny uniwersytetu wiedeńskiego, które rozpoczął w 1772 roku. Tu również odbywali studia starsi koledzy Pawła Czempińskiego i osiągnęli stopnie doktorskie: Jakub Kostrzewski, syn wziętego i poważanego lekarza warszawskiego Chryzostoma Nepomucena, oraz Jan Jaśkiewicz, następnie wielki przyjaciel Pawła. Młodszym kolegą był Józef Filipecki, który przybył do Wiednia w 1774 roku. Został promowany na doktora medycyny 13 kwietnia 1778 r. przez profesora Jacquin’a.