Projekt Lutostańskiego – opracowany pod kierunkiem Karola Lutostańskiego z ramienia Komisji Kodyfikacyjnej projekt uregulowania osobowego prawa małżeńskiego w Polsce, oparty na nowoczesnych zasadach i opublikowany w 1931. Wobec silnego sprzeciwu Kościoła katolickiego projekt nie trafił nigdy pod obrady Sejmu II Rzeczypospolitej, choć zgodnie z ustawą Sejm powinien był rozpatrzyć projekt.
Przebieg prac Zadanie powierzone podkomisji Lutostańskiego wynikało z konieczności ujednolicenia prawa cywilnego w niepodległym państwie polskim, na którego terytorium funkcjonowało pięć zastanych kodeksów prawnych: niemiecki, austriacki, rosyjski, napoleoński i węgierski, wśród których rosyjski reprezentował formę wyznaniową, austriacki – mieszaną, a pozostałe – świecką.
Pierwszym referentem Komisji Kodyfikacyjnej w zakresie prawa małżeńskiego został były poseł austriackiej Rady Państwa, konserwatysta, profesor prawa UJ Władysław Leopold Jaworski. Na posiedzeniu sekcji prawa cywilnego Komisji 29 marca 1920 Jaworski przedstawił zgodną z duchem austriackiego Powszechnego kodeksu cywilnego (Allgemeines bürgerliches Gesetzbuch) z 1811 propozycję zasad polskiego prawa małżeńskiego, zakładającą dowolny wybór świeckiej lub religijnej formy zawarcia małżeństwa i możliwość rozwodów.