Stiepan Aleksandrowicz Bielakow (ros. Степан Александрович Беляков, ur. 1858, zm. 1911) – rosyjski lekarz psychiatra.
Ukończył Wojskową Akademię Medyko-Chirurgiczną w Sankt Petersburgu. Brał udział w wojnie rosyjsko-tureckiej na froncie bułgarskim. W 1879 poddany nadzorowi policyjnemu za znajomość z Aleksandrem Sołowiowem.
Jako psychiatra wyszedł ze szkoły Jana Mierzejewskiego. W latach 1892–1895 był naczelnym lekarzem w petersburskim Szpitalu im. św. Pantalejmona. Od 1897 do 1909 kierował szpitalem psychiatrycznym w Samarze.
Bielakowowi przypisuje się jeden z pierwszych naukowych opisów blaszek starczych.
Prace О патолого-анатомических изменениях центральной нервной системы при старческом слабоумии: Дис. на степ. д-ра мед. Степана Белякова, ассист. Больницы всех скорбящих в С.-Петербурге. Санкт-Петербург: Паровая скоропечатня Яблонскій и Перотт, 1887 Pachycephalia et dementia paralytica praecox в одном случае наследственного сифилиса : Сообщено in extenso с демонстрацией черепа в О-ве психиатров в заседании 28 окт. 1889 г. Санкт-Петербург: тип. М.М. Стасюлевича, ценз. 1889 Pathological changes in the brain in dementia senilis. „Journal of Mental Science”. 35, s. 261-262, 1889. О влиянии заболевания органа слуха на развитие и течение душевных расстройств: (Докл. 4 Съезду О-ва рус. врачей в память Н.И.