Chcąc mówić o „doświadczeniu telematycznym” biorąc pod uwagę naturę rzeczywistości elektronicznej, ujmujemy owo doświadczenie jako po trosze pokrewne, z punktu widzenia poznawczego oraz symultanicznie różne w sensie ontycznym, od doznania w rzeczywistości materialnej. Z uwagi na to, iż „doświadczenie telematyczne” wywodzi się z rzeczywistości elektronicznej, realizowane jest w odmiennym środowisku, posiada odmienny tok oraz naturę. Widoczne staje się to przykładowo w ramach „środowiska 3D”, w którym odczucie rodzi się jako następstwo influencji „polisensorycznego”, odnosząc się przede wszystkim do dwóch zmysłów, jednak we właściwym sensie może przejawiać się w całości odczuwania. Efekt zmysłowy nie musi być dosłowny, są dzieła bardziej i mniej telematyczne.
Roy Ascott w swojej publikacji pod tytułem Telematic Embrace. Visionary Theories of Art, Technology, and Consciousness zauważa, że: „W sztuce telematycznej nasza teleobecność podlega dystrybucji w internecie. Jesteśmy obecni zarówno tutaj jak i tam, poza ciałem i ponownie ucieleśnieni, zdematerializowani i zrekonfigurowani w tym samym czasie.”
Wybrane przykłady telematyczności w sztuce „Videoplace” (1970); M.