Podczas II wojny światowej przebywał w Łodzi. W 1941 aresztowany przez gestapo, następne dwa lata był więziony. 19 I 1945, po wkroczeniu Armii Czerwonej, ponownie aresztowany, trzy lata przebywał w ZSRR.
Lata późniejsze Od stycznia 1948 należał do zespołu Teatru Miejskiego w KaliszuInstytut Sztuki – Polska Akademia Nauk gdzie wyreżyserował "Dom pod Oświęcimiem". W latach 1948–1949 był aktorem teatrów we Wrocławiu. Od sezonu 1950 wrócił do Kalisza. Był tam jednym z kierowników artystycznych teatru. Wyreżyserował wtedy "Niemców" oraz "Odwety".
W czerwcu 1952 przybył do Lublina, by objąć rolę Podstolego ("Zbiegowie") po nagle zmarłym Jerzym Rygierze. Od 1953 do końca życia był aktorem Teatrze im. Osterwy w Lublinie (od 1973 jako emeryt). W Teatrze lubelskim oprócz występów scenicznych, zajmował się też reżyserią. Wystawił m.in. "Dramat księżycowy" (1956), "Maskaradę" M. Lermontowa (1962), "Damy i huzary" (1965), "Pożądanie w cieniu wiązów" (1972).
Gościnnie reżyserował spektakle w innych teatrach m.in. "Wesołą wdówkę" w Teatrze Muzycznym w Lublinie (1958)," Pannę mężatkę" w Teatrze Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze (1959).