Blasisaurus – rodzaj wymarłego dinozaura, ornitopoda z rodziny Hadrosauridae i podrodziny Lambeosaurinae, żyjącego w późnej kredzie (późny mastrycht) na terenach dzisiejszej Europy.
Gatunkiem typowym jest B. canudoi, opisany w 2010 roku przez Penelopę Cruzado-Caballero, Xabiera Peredę-Suberbiolę i José Ruiza-Omeñacę na podstawie kości czaszki i żuchwy odkrytych w osadach formacji Arén w hiszpańskiej prowincji Huesca; holotypem jest lewa kość jarzmowa oznaczona MPZ99/667, oprócz tego znane są dwa fragmenty lewej kości szczękowej, prawa kość łzowa, lewa kość zębowa i prawa kość nadkątowa. Autapomorfią B. canudoi jest kość jarzmowa z wyrostkiem tylnym w kształcie haka, współwystępująca ze stosunkowo wąskim oknem podskroniowym w kształcie litery D.
Dodatkowo B. canudoi odróżnia od innych hadrozaurów współwystępowanie trzech cech budowy kości jarzmowej: sterczącej w linii prostej ku dołowi tylnej krawędzi wyrostka przedniego (jak u parazaurolofa), wklęsłej tylno-dolnej krawędzi pod oknem podskroniowym (jak u rodzaju Sahaliyania i przedstawicieli podrodziny Hadrosaurinae) oraz stosunku długości do wysokości kości jarzmowej wynoszącego mniej niż 1,2:1 (porównywalnie krótkie kości jarzmowe miały tylko rodzaje Olorotitan, Velafrons i Tsintaosaurus).