Budowa López-Martínez i współpracownicy opisali kość jarzmową jako smukłą, przybierającą kształt litery W, krótką w kierunku przednio-tylnym. W wykonanym pomiarze otrzymali 14,5 cm, mniej niż u telmatozaura. Autorzy opisu Blasisaurus określili później stosunek długości do wysokości kości poniżej 1,2 jako jedną z autapomorfii rodzaju. Tak krótką kość jarzmową miały tylko nieliczne kaczodziobe, jak Olorotitan, tsintaozaur czy Velafrons. López-Martínez et al wskazali niemożność dokładnego opisu uszkodzonego końca przedniego. Wyrostek przedni scharakteryzowali jako krótki, poszerzony brzusznie w znacznym stopniu. Mieściła się na nim powierzchnia stawowa dla kości szczękowej. Brzeg brzuszny opisali jako wcięty, tworzący coś w rodzaju wklęsłej kryzy poniżej okna podskroniowego, ustępującego rozmiarem oczodołowi. Powierzchnię dla połączenia z kością kwadratowo-jarzmową opisali jako niewielką. Występują też prawie równoległe wyrostki zaoczodołowy i zakrzywiony u czubka wyrostek ogonowy (tylny), ustępujący temu poprzedniemu długością. Autorzy wspominają dalej płaską powierzchnię stawową zaoczodołową.