Zgodnie z pierwotnym założeniem nowy budynek miał być przeznaczony dla podwójnej szkoły ludowej (niem. Doppel Volksschule) – złożonej z dwu oddzielnych szkół, jednej dla dziewcząt i drugiej dla chłopców. Szkoły te miały charakter wielowyznaniowy, w których językiem wykładowym był niemiecki. W publicznych szkołach ludowych kształcono dzieci w wieku od 6 do 14 lat. Uczniowie zdobywali w nich wiedzę w zakresie elementarnym.
Projekt budynku powstał w 1896 roku, prawdopodobnie wykonany przez miejskiego radcę budowlanego Carla Meyera. Wykonawcą robót budowlanych była firma mistrza murarskiego Georga Weiβa. 1 października 1898 roku gmach został oddany do użytku. W budynku istniała równa liczba pomieszczeń i o identycznych funkcjach, przeznaczonych dla obu szkół – męskiej i żeńskiej. Były to: Szósta Chłopięca Szkoła Ludowa (niem. Sechste Knabenvolksschule) i Szósta Dziewczęca Szkoła Ludowa (niem. Sechste Mädchenvolksschule). Rektorem pierwszej szkoły został Wilhelm Augschun, a drugiej Johann Pfefferkorn. Zwyczajową nazwą szkoły stało się określenie „Szkoła Karola” (niem. Karlschule), umieszczone pośrodku elewacji frontowej.