Elewacje wykonane z wielkopłaszczyznowych płyt szklanych. Osiem dwuteowych emaliowanych na czarno słupów niesie lekki płaski dach, podłoga umieszczona jest na poziomie otaczającego terenu. Dom pani Farnsworth w Plano, Ludwig Mies van der Rohe, 1945–1951 – pawilon o konstrukcji stalowej, uniesiony nad poziomem terenu na słupach. Lever Building w Nowym Jorku, SOM i Gordon Bunshaft, 1950–1952 – prostopadłościenny wieżowiec o gładkich i całkowicie przeszklonych elewacjach. Wysoka bryła na rzucie długiego prostokąta spoczywa na kilkukondygnacyjnym cokole, na którego dachu założono ogród. Seagram Building w Nowym Jorku, Ludwig Mies van der Rohe i Philip Johnson, 1954–1958 – wieżowiec przy Park Avenue w kształcie prostopadłościanu o całkowicie przeszklonych elewacjach, uniesiony na około sześciometrowych pilotis, utrzymany w manierze minimalizmu. Około połowy parceli pozostało niezabudowane i tworzy publiczny plac z dwoma symetrycznymi prostokątnymi stawami przez budynkiem, umożliwiając obejrzenie go w całej okazałości z poziomu ulicy, a jednocześnie świadcząc o możliwościach finansowych firmy Seagram. Dzielące elewację na pionowe pasy profile, staniowiące właściwie ornament i jedynie podkreślające prawdziwą konstrukcję, wykonano z brązu. A. N.