Wykresy adsorpcji par i gazów – graficzne ilustracje stanu równowagi procesu adsorpcji składnika cieczy lub gazu na powierzchni stałego adsorbentu. Wykresy dotyczą zwykle równowagi w stałej temperaturze (izotermy). Przedstawiana jest zależność ilości związku zaadsorbowanego na powierzchni adsorbentu od stężenia tego związku w roztworze albo od jego ciśnienia cząstkowego w gazie.
Według Brunauera izotermy adsorpcji par i gazów można podzielić na pięć zasadniczych typów. Krzywa typu I charakteryzuje adsorpcję chemiczną (chemisorpcję), krzywe typu II, III, IV i V – adsorpcję fizyczną. Na ogół chemisorpcji odpowiada początkowo stromy przebieg krzywej, która następnie ulega stopniowo spłaszczeniu. Przyjmuje się, że stromy odcinek krzywej odpowiada silnej tendencji powierzchni do wiązania cząsteczek gazowych, a płaska część krzywej – wysyceniu sił wiążących powierzchni. Adsorpcji fizycznej odpowiadają izotermy wykazujące rosnące nachylenie dodatnie przy wzroście ciśnienia gazu.