31..
System zabezpieczenia społecznego w Polsce System zabezpieczenia społecznego w Polsce obejmuje trzy elementy: ubezpieczenie społeczne, ochronę zdrowia oraz pomoc społeczną.
Głównym aktem prawnym stanowiącym o zabezpieczeniu społecznym jest Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., gwarantująca prawo do zabezpieczenia społecznego poprzez zapewnienie szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom, kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i w podeszłym wieku, udzielenia pomocy rodzinie znajdującej się w trudnej sytuacji materialnej, społecznej, zwłaszcza rodzinom wielodzietnym, niepełnym oraz do udzielenia pomocy matkom przed, jak i po urodzeniu dziecka oraz prowadzenie polityki sprzyjającej zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych obywateli, przeciwdziałania bezdomności, wspierania rozwoju budownictwa socjalnego.
System ubezpieczeń społecznych z których finansowana jest pomoc państwa w zakresie zapewnienia dostępu do bezpłatnej ochrony zdrowia oraz świadczeń pomocowych określa kilka ustaw, w tym m.in. ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych () oraz ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r.