Sikora karolińska (Poecile carolinensis) – gatunek małego ptaka z rodziny sikor (Paridae). Występuje tylko w Stanach Zjednoczonych. Nie jest zagrożony.
Systematyka Gatunek ten po raz pierwszy opisał w 1834 roku John James Audubon, nadając mu nazwę Parus carolinensis. Jako miejsce typowe wskazał Charleston w Karolinie Południowej.
Do niedawna gatunek często nadal umieszczany był w rodzaju Parus z większością innych sikor, ale badania sekwencji mitochondrialnego DNA cytochromu b i morfologia sugerują, że rodzaj Poecile dokładniej oddaje relacje obecne w rodzinie sikor. Wyróżniono cztery podgatunki Poecile carolinensis: P. carolinensis atricapilloides (Lunk, 1952) – Kansas, Oklahoma i Teksas (południowo-środkowe USA). P. carolinensis agilis (Sennett, 1888) – Arkansas, Luizjana i wschodni Teksas (południowo-środkowe USA). P. carolinensis carolinensis (Audubon, 1834) – południowo-wschodnie USA. P. carolinensis extimus (Todd & Sutton, 1936) – wschodnio-środkowe USA.