W 1857 roku, po zbadaniu znacznie ulepszonej wersji wykonanej przez amerykańskiego wynalazcę Edwarda RitchieNajsilniejsza cewka Ritchiego osiągnęła iskrę o długości 61 cm., Ruhmkorff udoskonalił swój projekt (podobnie jak inni inżynierowie), używając szklanej izolacji i innych innowacji aby umożliwić wytwarzanie iskier o długości większej niż 30 cm. Cewka Ruhmkorffa odniosła wielki sukces – w 1858 roku Napoleon III Bonaparte przyznał Ruhmkorffowi 50 000 franków nagrody za najważniejsze odkrycie w zakresie stosowania energii elektrycznej. Ruhmkorff zmarł w Paryżu w 1877 roku.
W kilku powieściach science-fiction Juliusza Verne’aJourney to the Center of the Earth (1864), From the Earth to the Moon (1865), and 20,000 Leagues Under the Sea (1869). są wymienione tzw. lampy Ruhmkorffa. Były to wczesne formy przenośnych lamp elektrycznych, które stanowiły rurki Geisslera, pobudzane do świecenia dzięki zasilanej bateryjnie cewce Ruhmkorffa. Przeznaczona do użytku przez górników, lampa taka została rzeczywiście opracowana przez A. Dumasa i dr BenoitPatrz również: .
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1803 Kategoria:Zmarli w 1877 Kategoria:Niemieccy wynalazcy