thumb|Dziesięciolufowa kartaczownica Nordenfelta w Musée de l'Armée, Paryż Kartaczownica Nordenfelta – kartaczownica opracowana w latach 70. XIX wieku, prekursor karabinu maszynowego, używana przez wiele flot końca XIX wieku do obrony przed torpedowcami.
Historia rozwoju thumb|Kartaczownica na pokładzie okrętu: strzelec operuje dźwignią ładującą Kartaczownicę skonstruował Helge Palmcrantz w 1871 i opatentował ją trzy lata później, a Thorsten Nordenfelt sfinansował jej rozwój i, pod swoim nazwiskiem, zajął się jej produkcją i dystrybucją. Pierwsze wersje strzelały nabojami karabinowymi, a kolejne miały kaliber zwiększony do 1 cala (25,4 mm) i w tej postaci wykorzystywane przez wiele flot, jako broń przeciw nowemu zagrożeniu, jakim były wówczas szybkie torpedowce.
Broń zaprezentowano przedstawicielom armii szwedzko-norweskiej w latach 1871–1877; spełniła ona ich oczekiwania, takie jak szybkostrzelność rzędu 300–400 strz./min, wytrzymałość i niezawodność konstrukcji także w warunkach polowych i złych warunkach pogodowych, prostota montażu, obsługa nie więcej niż dwóch ludzi oraz wyposażenie do poszerzania i pogłębiania ognia.