Raport na podstawie badań w dolinie Hu Kaung pochodzący z listopada 2003 roku stwierdził, że istnieją przekonujące powody, by sądzić, że różanka nadal żyje w północnej Mjanmie (w stanie Kaczin), ale nie udało jej się znaleźć w dolinie rzeki Nat Kaung, pomiędzy Kamaing i Shadusup w październiku 2005 roku. Pomimo zaobserwowania wielu kaczek, były to jednak głównie kaczki pstrodziobe i piżmówki malajskie. Przypuszcza się, że gatunek może prowadzić nocny tryb życia.
Powodem zaniku różanki jest prawdopodobnie zniszczenie jej naturalnych siedlisk. Nie wiadomo dlaczego niegdyś był to gatunek rzadki, ale małą liczebność tłumaczy się wyjątkowością gatunku (a nie słabym prowadzeniem badań), ponieważ jej środowisko w czasach kolonialnych było przeczesywane przez myśliwych. To oni częściej obserwowali różankę niż ornitolodzy, co wynikało z jej niezwykłego upierzenia. Jak większość grążyc ptak nie cechował się dużymi wymaganiami pokarmowymi, co powinno pomóc w przetrwaniu ostatnich osobników. Ostatnią różankę ustrzelił w 1935 roku w dystrykcie Darbhanga w stanie Bihar w Indiach, C.M. Inglis, który początkowo nawet nie wiedział, że to zrobił. Dopiero jego pies, aporter, przyniósł mu tę kaczkę.