Radosław humski – żupan zachodniego Zahumla po 1249 roku, z raszkańskiej dynastii Wukanowiczów.
Radosław był synem Andrzeja, żupana zachodniego Zahumla. W 1249 roku objął władzę żupana po ojcu, możliwe że wspólnie z braćmi Bogdanem i Jerzym. Jego państwo obejmowało część Zahumla na zachód od Neretwy, ziemie na wschód od rzeki znajdowały się w ręku królów serbskich.
Objąwszy władzę Radosław zacieśnił związki z Dubrownikiem. W 1253 roku Dubrownik zawarł sojusz z carem bułgarskim Michałem I Asenem mający na celu odsunięcie od władzy nad Serbią Stefana Urosza I i jego brata Władysława. W 1254 roku Radosław uznał zwierzchnictwo króla węgierskiego. Motywy tego kroku nie są do końca jasne. Większość uczonych sądzi, że miał on na celu pozyskanie pomocy węgierskiej dla koalicji antyserbskiej. Zdaniem części badaczy Zahumle zostało podporządkowane Węgrom rok wcześniej, przy okazji wyprawy przeciw Bośni, a hołd Radosława stanowił tylko uznanie tego faktu.
Próba osłabienia Serbii, a być może także odzyskania wschodniego Zahumla, zakończyła się niepowodzeniem. Stefan Urosz I obległ Dubrownik i zmusił miasto do zawarcia pokoju i zapłaty odszkodowania oraz płacenia corocznego trybutu. Udział Bułgarów w wojnie ograniczył się do spustoszenia wschodnich ziem serbskich.