Okupacja sowiecka doprowadziła do zamknięcia kościoła w 1940 roku. W czasie drugiej wojny światowej nabożeństwa nadal odprawiano, lecz w 1944 roku chuligani włamali się do kościoła i zniszczyli ołtarz z nastawą, organy, krzesła i okna. W 1946 roku kongregacja poprosiła sowiecki rząd o umieszczenie kościoła na liście chronionych zabytków, lecz bezskutecznie. Kościół stał pusty latami; przez pewien czas używano go do przechowywania zboża, planowano nawet przebudowanie go na basen. W Dzień Matki w 1992 roku, poświęcono Ołtarz Matki, by upamiętnić estońskie matki zabite w czasie sowieckiej okupacji. Posąg Maryi Dziewicy z Dzieciątkiem został wykonany przez rzeźbiarza Hille Palm.
Legenda o Białej Damie Legenda głosi, że w sierpniowe noce przy pełni księżyca na wewnętrznych ścianach kaplicy pojawia się zjawa kobiety – Białej Damy.
W czasie rządów biskupów Ösel-Wiek każdy kanonik miał prowadzić czyste i przykładne życie zgodnie z regułą klasztoru. Kontakt z kobietami był zakazany przez biskupa pod groźbą kary śmierci. Legenda głosi, że pewien kanonik zakochał się w estońskiej dziewczynie i przyprowadził ją sekretnie do zamku. Skutecznie trwała w ukryciu przez długi czas przebrana za chórzystę.