thumb
Hyrkania – kraina historyczna i satrapia w starożytnej Persji, położona między Morzem Kaspijskim na północy a pasmami gór Elburs na południu i zachodzie.
Od północnego wschodu graniczyła ze stepami Azji Środkowej, zamieszkiwanymi od wieków przez konnych nomadów. Panował tam ciepły klimat, a gleby były bardzo żyzne. Persowie uważali ją za jedną ze świętych krain, stworzonych przez samego Ahura Mazdę. Obecnie jej terytorium wchodzi w skład Turkmenistanu i irańskich ostanów: Golestan, Mazandaran oraz Gilan.
Etymologia Nazwa Hyrkania (Ὑρκανία) pojawia się w dziełach starożytnych Greków jako nazwa dla ziem perskich położonych nad południowo-wschodnim wybrzeżem dzisiejszego Morza Kaspijskiego, zwanego wtedy Morzem Hyrkańskim. Sami Persowie określali ją wówczas Verkâna, o czym wiadomo między innymi z inskrypcji Dariusza Wielkiego z Behistunu. Verkā w staroperskim oznacza wilka (awestyjski: vəhrkō), zatem nazwa regionu oznacza dosłownie "Ziemię Wilków".