Tym który przywrócił porządek i zjednoczył imperium pokonując uzurpatora miał być Dariusz I, pochodzący z bocznej linii dynastii Achemenidów.

Wersja ta jest jednak poddawana krytyce przez część historyków, którzy wskazują na fakt iż Gaumâta-Bardija, ukazywany przez inskrypcję z Behistun jako tyran, cieszył się poparciem co byłoby raczej dziwne w przypadku gdyby naprawdę był okrutnym uzurpatorem. Wyrazem poparcia były bunty przeciwko Dariuszowi I. Wielu uważa, że Gaumâta w ogóle nie istniał, a historia została spreparowana przez Dariusza, który chciał w ten sposób usprawiedliwić swoje czyny i zyskać legitymizację swojej władzy.

Mimo że wiarygodność kwestii dynastycznej przedstawionej w Behistun budzi wątpliwości, to występuje tam pierwsza wzmianka o Hyrkanii. Gdy Dariusz I zajęty był tłumieniem buntów w Babilonie wystąpili przeciwko niemu Medowie, a inne rewolty wybuchły w Armenii, Asyrii, Partii i Hyrkanii. W dwóch ostatnich regionach rządził jednak Wisztaspa, ojciec Dariusza, który rzecz jasna stanął po stronie syna. W 521 roku p.n.e. mieszkańcy Partii i Hyrkanii zaatakowali perskie garnizony, które jednak skutecznie się obroniły.