Józef Jucha (ur. 5 stycznia 1897 w Odrzykoniu, zm. 30 września 1977 w Jaśle) – polski profesor gimnazjalny, regionalista i działacz niepodległościowy, autor opracowań historycznych.
Dzieciństwo i młodość Urodził się w rodzinie Wojciecha Juchy (1855-1914) i Tekli z domu Zajdel (1860-1944)Stanisław Franciszek Jucha: Józef Jucha (1897-1977) w: „Zeszyty Odrzykońskie”, z. 2/1997, Odrzykoń 1997. s.42.. Naukę przyszły historyk rozpoczął w szkole podstawowej w Odrzykoniu, do której uczęszczał w latach 1904-1910. Po uzyskaniu wyróżniających się wyników w nauce został rekomendowany do 6-letniej szkoły gimnazjalnej w Sanoku. Kształcił się w sanockim C. K. Gimnazjum, gdzie w 1914 ukończył V klasę.
Po wybuchu I wojny światowej przerwał edukację, jednak w 1916 roku wznowił naukę w VI klasie tej samej szkoły jako prywatysta wojskowy. W tym samym roku został wcielony do Armii Austro-Węgierskiej. Po krótkim przeszkoleniu wojskowym został skierowany na front I wojny światowejStanisław Franciszek Jucha: Józef Jucha (1897-1977) w: „Zeszyty Odrzykońskie”, z. 2/1997, Odrzykoń 1997. s.43.. W marcu 1917 roku jako uczestnik walk w stopniu tytularnego starszego szeregowego (Tit. Gefreiter) 18 Pułku Piechoty Obrony Krajowej został ranny, a następnie dostał się do niewoli rosyjskiejK.u.k. Kriegsministerium, Nr. 539. z 20./3. 1917. Wiedeń 1917, s.