w 2008 roku szacowano jego liczebność na około 5000 osobników, co przelicza się na około 3000 osobników dorosłych. Trend liczebności populacji nie jest znany.
Wydobywanie fosforytów na wyspie przez blisko 80 lat spowodowało zniszczenie około 80–90% jej powierzchni (pod koniec XX wieku 80% wyspy, a w szczególności jej centralna część, przypominało krajobraz księżycowy). W dzisiejszych czasach wydobycie jest na tyle małe, że trzciniak samotny zdołał przystosować się do warunków środowiska. Brak informacji o innych zagrożeniach, takich jak drapieżnictwo introdukowanych szczurów, które spowodowały poważne spadki liczebności innych wyspiarskich trzciniaków z rodzaju Acrocephalus. Różne zjawiska pogodowe, takie jak cyklony, nie stanowią większego zagrożenia dla trzciniaka samotnego, gdyż jego szerokie preferencje siedliskowe sugerują wysoką odporność na takie zjawiska.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Trzciniaki Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Fauna Nauru Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1883 roku