W 1948 zaoferowano mu pracę wakacyjną (która z czasem przeszła w stałą) w firmie Autonetics, oddziale North American Aviation (obecnie Rockwell International) w południowej Kalifornii. W czasie, gdy Evans pracował jako instruktor, jeden ze szkolonych zapytał, co by się stało, gdyby pewna kwadratowa aproksymacja przestała by działać. Pytanie to stało się dla Evansa inspiracją do opracowania tzw. metody linii pierwiastkowych. Później w laboratoriach aerofizycznych (North American Aviation's Aerophysics Laboratory), gdzie Evans pracował, metoda ta stała się zasadniczym sposobem projektowania automatycznych pilotów do wysokiej klasy samolotów i do pocisków X10. Jego metody znalazły też zastosowanie na przykład przy projektowaniu systemów sterowania okrętami podwodnymi.
W latach 1959–1971 pracował dla Ford Aeronautic Company, następnie powrócił do firmy Autonetics, gdzie pracował do emerytury (1980).
Był też założycielem i prezesem firmy The Spirule Company.
Wyróżniony m.in. w 1987 przez American Society of Mechanical Engineers medalem Rufus Oldenburger Medal a w 1988 nagrodą Richard E.