Patronat opiekował się pięćdziesięcioma osobami niewidomymi i ich rodzinami.
W 1921 roku rozpoczyna się budowa zakładu w Laskach – instytucji centralnej Towarzystwa dającej ociemniałym przygotowanie do pracy, warsztat pracy i schronienie, szkoły dla dzieci, internaty, wytwórnie, szpital i schronienie dla starców i niezdolnych do pracy. W 1922 roku przeniesiono z Warszawy do Lasek jedenaścioro dzieci, nauczycielkę i siedem sióstr zakonnych, a w 1926 roku – wszystkie działy opieki zamkniętej. Przy ulicy Polnej 40 pozostały biuro Towarzystwa i Patronat. W 1930 roku Towarzystwo kupiło posesję pofabryczną na ulicy Wolność 4, składającą się z kilku budynków – piętrowego murowanego domu, budynku piętrowego murowanego, parterowego drewnianego baraku i drewnianej szopy. Przeniesiono tam biuro i Patronat.
W 1918 r. Jadwiga Poletyło zapisała testamentem na rzecz Towarzystwa 200 tys. rubli w srebrze, zabezpieczonych hipotecznie na majątku Kraśniczyn Lubelski, na cele i potrzeby dzieła pomocy niewidomym. Jej spadkobierca Karol Raczyński, nie mogąc spłacić wartości tego legatu, zwrócił go w 1934 r. w postaci 812 ha gruntów ornych i lasu, z siedzibą administracji w Żułowie. Matka Elżbieta Czacka planowała urządzić tam dom dla starszych niewidomych kobiet.