Sokolik białobrzuchy (Microhierax erythrogenys) – gatunek małego ptaka drapieżnego z rodziny sokołowatych (Falconidae). Endemiczny gatunek Filipin, stąd nazywany czasem sokolikiem filipińskim. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Podgatunki Wyróżnia się dwa podgatunki sokolika białobrzuchego: Microhierax erythrogenys erythrogenys – Luzon, Mindoro, Negros i Bohol (północne Filipiny); Microhierax erythrogeny meridionalis – Samar, Leyte i Cebu do Mindanao (południowe Filipiny).
Morfologia Długość ciała 15–18 cm, rozpiętość skrzydeł 32–37 cm; masa ciała 37–52 g. Na szyi, policzkach, klatce piersiowej i brzuchu ma białe upierzenie. Pozostała część ciała jest czarna z niebieskim połyskiem. Tęczówki ciemnobrązowe.
Ekologia i zachowanie Jego naturalnym siedliskiem są wilgotne otwarte lasy, przecinki i obrzeża lasów na nizinach lub w niezbyt wysokich górach, często w pobliżu rzek i strumieni. Występuje od poziomu morza do 1500 m n.p.m., choć zwykle spotykany jest w przedziale wysokości 300–1200 m n.p.m. Widuje się pojedyncze osobniki, pary lub grupy tych ptaków. Większość czasu spędza w koronach drzew.
Żywi się głównie owadami, osami i ważkami, choć czasem uda mu się złowić małego ptaka.