Wielkie Poselstwo (ros. Великое посольство) – rosyjska misja dyplomatyczna podróżująca po Europie Zachodniej w latach 1697–1698, na czele której stał incognito car Piotr I Wielki. thumb|450px|Wielkie Poselstwo i Piotr Michajłow na XVIII-wiecznej rycinie
Przyczyny Oficjalnym powodem decyzji cara o wysłaniu poselstwa były względy dyplomatyczne – po zdobyciu Azowa w 1696 Piotr I pragnął uzyskać potwierdzenie, że europejscy przeciwnicy Turcji gotowi są do kontynuowania wojny z „wrogiem krzyża pańskiego”. Jak pisze rosyjski historyk Michaił Heller, carem powodowała również osobista ciekawość poznania Europy, „chęć zobaczenia i dowiedzenia się tego, czego nie wiedział, w tych dziedzinach, które go interesowały”Heller…, s. 314..
Cele Młodemu Piotrowi marzącemu o wyprowadzeniu Rosji na arenę polityki europejskiej pod postacią silnego, zmodernizowanego i akceptowanego mocarstwa, przyświecały trzy główne cele: uzyskanie poparcia krajów europejskich w walce przeciwko jej głównemu wrogowi – Imperium Osmańskiemu, nawiązanie stałych stosunków dyplomatycznych z dworami europejskimi, pozyskanie na służbę rosyjską zachodnich specjalistów z różnych dziedzin.