Po zakończeniu II wojny światowej członek gabinetu Józefa Stalina ds. bezpieczeństwa państwowego. W połowie 1951 został pułkownikiem i zastąpił Jewgienija Pitowranowa na stanowisku zastępcy ówczesnego ministra Bezpieczeństwa Państwowego, Wiktora Abakumowa. Na polecenie Józefa Stalina z ramienia MGB prowadził tzw. sprawę spisku lekarzy, aby uzyskać zadowalające zeznania od aresztowanych, poddawał ich okrutnym torturom, w niektórych przypadkach także ich rodziny.
Był odznaczony Orderem Wojny Ojczyźnianej II stopnia, Orderem Czerwonej Gwiazdy i medalami.
Po śmierci Stalina i późniejszym uwięzieniu i rozstrzelaniu Ławrientija Berii przez spiskowców, na czele których stał Nikita Chruszczow, jako człowiek Berii został aresztowany i 7 lipca 1954 skazany na śmierć. 19 lipca 1954 odrzucono wniosek o ułaskawienie a 3 dni później wyrok wykonano.
Bibliografia Nikita Pietrow, Psy Stalina, Warszawa 2012.
Kategoria:Funkcjonariusze Smiersza Kategoria:Funkcjonariusze radzieckich służb specjalnych Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1954 Kategoria:Ofiary represji politycznych w ZSRR