Prace nad odciążeniem kadłuba (zdjęto ponad 1250 ton różnych ciężarów) trwały do 4 lutego, gdy dwa inne pancerniki: „Edinburgh” i „Dreadnought” ściągnęły „Victorię” na głębszą wodę. Powstałe, niewielkie uszkodzenia spowodowały konieczność zadokowania w stoczni na Malcie, jako pierwszego okrętu w nowo zbudowanym Hamilton Dock. Remont zakończył się w maju 1892 roku, po czym „Victoria” znów powróciła do roli okrętu flagowego.
27 maja 1893 roku Flota Śródziemnomorska rozpoczęła kolejne letnie manewry. Wzięły w nich udział dwa dywizjony pancerników: 1., pod dowództwem samego admirała Tryona, i 2., dowodzony przez kontradmirała Alberta Markhama, z „Camperdownem” jako jednostką flagową. Rejonem manewrów były wody na północ od Rodos, następnie flota zawijała kolejno do Akki, Hajfy i 17 czerwca do Bejrutu. Obie eskadry spędziły tam pięć dni, po czym admirał Tryon zdecydował o wyjściu w morze i przepłynięciu do Trypolisu. Dystans ten wynosił około 60 mil morskich. Okręty Floty Śródziemnomorskiej opuściły port w Bejrucie rano 22 czerwca 1893 roku.