Papirus 29 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera niewielkie fragmenty Dziejów Apostolskich.
Opis Zachowały się jedynie fragmenty kodeksu z tekstem Dziejów Apostolskich 26,7-8.20. Oryginalne karty kodeksu miały rozmiar 17 na 27 cm. Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę i w 38-41 linijek na stronę.
Tekst Grenfell i Hunt odnotowali dużą zgodność rękopisu z Kodeksem Bezy, minuskułem 1597, oraz starołacińskimi rękopisamiB. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrynchus Papyri XIII, (London 1919), p. 10.. Tekst grecki rękopisu Kurt Aland opisał jako "wolny tekst" i zaklasyfikował go do kategorii I. Bruce M. Metzger oraz David Alan BlackDavid Alan Black, New Testament Textual Criticism, Baker Books, 2006, p. 65. byli zdania, że reprezentuje tekst zachodni. Philip Comfort zaznaczył, że fragment jest zbyt mały by móc ocenić jego przynależność tekstualnąPhilip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, p. 125..
Jest ważnym świadkiem obecności tekstu zachodniego w Egipcie, przed powstaniem wielkich kodeksówGeoffrey W. Bromiley, International Standard Bible Encyclopedia, ss.