thumb|Cztery azjatyckie tygrysy Azjatyckie tygrysy – pierwotnie popularna nazwa czterech wschodnioazjatyckich państw − Korei Południowej, Tajwanu, Singapuru i Hongkongu − których wspólną cechą był szybki wzrost PKB (rzędu od kilku do kilkunastu procent rocznie) w latach 1960−1995Praca zbiorowa, The Four Asian Tigers, ed. Eu Kim, Elsevier, 1988, . Później termin ten został poszerzony o kolejne wschodnioazjatyckie kraje (Malezja, Tajlandia, Chiny, Filipiny i Indonezja), które weszły na podobną ścieżkę rozwoju pod koniec lat 80. i na początku lat 90. XX w.The downward spiral of the Asian tigers, BBC, 31 marca 1988
Istnieje wiele rozbieżnych teorii ekonomicznych tłumaczących sukces ekonomiczny azjatyckich tygrysów. Najczęściej uważa się jednak, że głównymi czynnikami ich sukcesu były: niskie podatki i minimalne wydatki socjalne, wysoki etos pracy, początkowo niskie płace i małe wymagania bytowe ludności, startowanie z bardzo niskiego pułapu poziomu życia, położenie geopolityczne umożliwiające łatwy dostęp do rynków zbytów krajów rozwiniętych, szybkie postępy w edukacji, wysoka stopa oszczędności i inwestycji, otwarcie na kapitał inwestycyjny przy jednoczesnej ochronie własnego rynku wewnętrznego.