Samochód powstał w dwóch wariantach nadwoziowych - jako 3-drzwiowe coupe, jak i 5-drzwiowy liftback. Kabina pasażerska została utrzymana w okalającej kierowcę estetyce, z rozbudowanym oświetleniem ambiente poprowadzonym od boczków drzwi po deskę rozdzielczą, a sam kokpit zdominowały dwa wyświetlacze: cyfrowe wskaźniki o przekątnej 10,3 cala oraz centralny, skierowany ku kierowcy dotykowy ekran systemu multimedialnego o przekątnej 12,3 cala.
Długi na ponad 5,2 metrów samochód oparto na modułowej platformie koncernu Stellantis, STLA Large, będąc dostosowanym do spalinowego i elektrycznego układu napędowego. W przeciwieństwie do poprzedników nie przewidziano jednostek typu V8 na rzecz rzędowych, sześciocylindrowych podwójnie turbodoładowanych silników z serii Hurricane. 3-litrową jednostka rozwinęła 420 lub 550 KM mocy.
Charger Daytona EV Dodge Charger trzeciej generacji został pierwszym w historii muscle carem dostępnym także jako samochód w pełni elektryczny. Przewidziano trzy warianty napędowe: podstawowy, EDM, rozwinął 335 KM mocy i 407 Nm maksymalnego momentu obrotowego. Kolejny, R/T, zyskał 456 KM mocy przy 548 Nm maksymalnego momentu obrotowego.