Zamykające ten nurt hybrydowe „Teraz opowiem wam wszystko” (2022) również wymyka się przyporządkowaniom. „Wolimy czytać te autonomiczne bloki – pisze Eliza Kącka – raczej jako esejoprozę lub quasi-dziennik z silną ambicją eseizowania. Blogopodobna forma przełamuje się tu bowiem z ostrą samoświadomością fikcjotwórcy, tworząc kształt autorski: trzeźwy, precyzyjny, a zarazem silny siłą autonomicznej wyobraźni”E. Kącka, Teatr cieni, „Znak” 2023, nr 1 https://www.miesiecznik.znak.com.pl/teatr-cieni/..
Debiutancka powieść Franczaka, „Przymierzalnia” (2008), została przyjęta jako „opowieść podróżnika-szaleńca”, a także „zeszyt wprawek: o środowisku krakowskich artystów rówieśników, przygodach z literaturą, poruszaniu się po świecie, alkoholowych upodleniach”M. Cuber, Wprawki w dorosłość, w: „Polityka” 2008, nr 15, s. 60.. Krytyka zwracała uwagę na to, że utwór korzysta z form antypowieściowych, że nicuje wszelkie schematy, co ma wydźwięk anarchiczny bądź egzystencjalny. Literacka zabawa służy powtarzaniu wielkich pytań filozofii i „odnawianiu tematów tożsamości, syntezy, społecznych konwencji, tworzenia literatury”A. Poprawa, Ktoś jak, w: „Tygodnik Powszechny” („Książki w Tygodniku”) 2008, nr 9-10, s.