Od 1 sierpnia 1941 roku wchodził w skład Dystryktu Galicja Generalnego Gubernatorstwa. 17 września 1942 Niemcy wysłali do obozu zagłady w Bełżcu pierwszy transport około 2 tys. Żydów z Sokala, ponadto około 160 Żydów zamordowali na miejscu. W tym samym roku przesiedlili do getta w Sokalu około 3,5 tys. Żydów z sąsiednich miejscowości (Steniatyn, Radziechów, Łopatyn, Witków Nowy, Tartaków i Mosty Wielkie). 28 października 1942 wysłano do Bełżca drugi transport 2 tys. Żydów, 60 osób zabito na miejscu. Zimą 1942-43 z powodu ciężkich warunków panujących w getcie zmarły setki jego mieszkańców. Likwidacja getta nastąpiła 27 maja 1943 roku, kiedy rozstrzelano około 3 tys. Żydów.
Zajęty 19 lipca 1944 roku przez Armię Czerwoną..
Po zakończeniu działań wojennych część Sokala (wieś Żwirka) pozostała przy Polsce, po czym 15 lutego 1951 roku, w ramach umowy o zmianie granic została włączona do Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej będącej częścią ZSRR.
Do dziś zachował się wzór pieczęci miasta z początku XVI wieku z wizerunkiem sokoła.