Wawrzyniec Iustiniani (Justynian), wł. Lorenzo Giustiniani (ur. 1 lipca 1381 w Wenecji, zm. 8 stycznia 1456 tamże) – kanonik laterański (CRL), biskup Castello (1433–1451), pierwszy patriarcha Wenecji (1451–1456), święty Kościoła katolickiego.
Życiorys Wawrzyniec urodził się w weneckiej rodzinie patrycjuszy Iustiniani (wł. Giustiniani) z której pochodzi kilku świętych i autor jego biografii Bernardo Giustiniani. Rodzice Bernard i Kweryna Querini na chrzcie dali synowi imię Jan (wł. Giovanni). Na jego życie duchowe duży wpływ wywarła pobożna matka jak i wuj Marin Querini. W wieku dziewiętnastu lat (1400) wstąpił do Zgromadzenia Kanoników Regularnych na weneckiej wyspie San Giorgio in Alga (wł. Canonici di San Giorgio in Alga) z regułą św. Augusta wraz z dwoma arystokratami weneckimi Antoniem Correr i Gabrielem Condulmerem (późniejszym papieżem Eugeniuszem IV), którzy krótko przebywali w zakonie. Tu przyszły święty przyjął imię Wawrzyniec i otrzymał święcenia na diakona. Oddał się modlitwie i kontemplacji nie rezygnując z żebrania na ulicy. Klasztor został wkrótce zamieniony na Zgromadzenie Świeckich Kanoników do życia we wspólnocie. Wawrzyniec podziwiany za ubóstwo, umartwianie i zapał w modlitwie został wybrany przełożonym zgromadzenia a następnie jego generałem.