Operacja Badr – irańska operacja zaczepna mająca miejsce w trakcie wojny iracko-irańskiej, przeprowadzona w dniach 10–20 marca 1985 roku.
W marcu 1985 armia irańska wykonała uderzenie w kierunku bagien Horvezy, gdzie Irakijczycy nie dysponowali bronią pancerną. Podstawą wyjściową do przeprowadzenia operacji były wyspy Majnoon zajęte w wyniku operacji Chajbar (Kheibar) w roku 1984. Iran rozmieścił swoje wojska w rejonie miast Al-Qurna, Al-Kut i Al-Nasiriya. Celem operacji Badr było rozbicie głównych sił irackich i odcięcie Basry od reszty kraju. Miał się tym zająć Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej (dywizje piechoty Aszura, Ali Ibn Abi Talib oraz Wali Asr), a także brygady pospolitego ruszenia (Basidsch-e Mostaz'afin) – łącznie 53 000 ludzi.
3 marca 1985 przeciwnicy przeprowadzali ataki lotnicze oraz ostrzał artyleryjski w strefie przyfrontowej. Nocą 10 na 11 marca Irańczycy szczególnie mocno ostrzeliwali stanowiska irackie na przedmieściach Basry. Dobę później – w nocy 11 marca rozpoczął się atak irański przez słabo bronione bagna. Drugiego dnia walk atakujący wdarli się 13 km w głąb obrony irackiej, a 14 marca dotarli do rzeki Tygrys, gdzie przetransportowano piechotę. W odpowiedzi, dnia 15 marca Irakijczycy rozpoczęli ataki lotnicze na zgrupowanie wroga niszcząc m.in. most pontonowy.