Podgatunki i zasięg występowania Poszczególne podgatunki zamieszkują: Falco longipennis hanieli – Małe Wyspy Sundajskie od Lomboku do Timoru oraz Wetar i Wyspy Tanimbar. Falco longipennis longipennis – południowo-zachodnia i południowo-wschodnia Australia, wyspy w Cieśninie Bassa, Tasmania; poza sezonem lęgowym występuje także bardziej na północ – w archipelagu Moluków, na Nowej Gwinei i Nowej Brytanii. Falco longipennis murchisonianus – północna, środkowa i wschodnia Australia; poza sezonem lęgowym występuje także bardziej na północ – w archipelagu Moluków i południowej Nowej Gwinei.
Ekologia i zachowanie W odróżnieniu od europejskich kuzynów jest bardziej zawziętym, agresywnym i śmiałym myśliwym.
Zamieszkuje otwarte tereny zalesione, gdzie szybko manewruje w locie w trakcie pościgu za innymi ptakami pomiędzy listowiem. Cechuje go zdolność do adaptacji do zmiennych warunków, toteż pojawia się na obszarach zurbanizowanych w parkach i ogrodach, wsiach, jak również na pozostałościach po tamtejszym buszu.
Za dnia łowi małe ptaki, prawie do tych osiągających ich gabaryty. Często widuje się te sokoły o zmierzchu, gdy chwytają nietoperze i duże owady.