Następnie do 1986 zajmował stanowisko wiceprzewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki, później przez rok pracował jako trener w klubie CWKS Legia Warszawa.

Był wiceprzewodniczącym Komitetu Kultury Fizycznej i Młodzieży od 1987 do 1990 (gdzie współpracował z Aleksandrem Kwaśniewskim). Do 1993 doradzał w hiszpańskim Ministerstwie Sportu (m.in. w zakresie organizacji Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie w 1992). W 1993 został prezesem Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki w miejsce Marka Paszuchy; stanowisko to zajmował do 1997.

Sprawował mandat posła na Sejm II i III kadencji (1993–2001) z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W 1997 został wybrany na prezesa Polskiego Komitetu Olimpijskiego, którym kierował do 2005. Po zakończeniu pracy w parlamencie był doradcą prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego do spraw kultury fizycznej i sportu. W 2005 został zastąpiony na stanowisku prezesa PKOl przez Piotra Nurowskiego.