Andrzej Corsini, wł. Andrea Corsini (ur. 30 listopada 1302 we Florencji, zm. 6 stycznia 1374 w Fiesole) – karmelita, toskański prowincjał (1348–1349), biskup Fiesole (1349–1374), święty Kościoła katolickiego.
Życiorys Urodził się w arystokratycznej florenckiej rodzinie Corsinich w dzień pamięci św. Andrzeja Apostoła, stąd na chrzcie dano mu imię Andrzej. W młodości wiódł swobodne i burzliwe życie, jednak na skutek wyznania matki o tym, że wyprosiła go u Boga gorącą modlitwą i że razem z ojcem złożyła ślub ofiarowania go na służbę Bożą, postanowił zmienić swoje dotychczasowe życie i w wieku piętnastu lat wstąpił do karmelitów we Florencji (1317). Zyskawszy opinię gorliwego i umartwionego zakonnika, pełnił różne funkcje zakonne. W 1324 otrzymał święcenia kapłańskie i został skierowany na studia na Sorbonę do Paryża, a następnie do Awinionu. Po powrocie do Florencji (1347), kiedy panowała epidemia dżumy opisana przez Giovanniego Boccaccio w Dekameronie, zaczął być uważany za proroka i cudotwórcę. W 1348 roku został wybrany na prowincjała Toskanii podczas kapituły generalnej w Metzu. Urząd ten pełnił przez dwa lata (1348–1349), działając na rzecz wzmocnienia zakonu.