Zasada chromatografii gazowej Chromatografia gazowa jest metodą analizy mieszanin związków chemicznych, które są gazami w temperaturze pracy kolumny. Analizowaną próbkę wprowadza się, w jak najkrótszym czasie, do kolumny chromatograficznej, która zawiera sorbent stały lub trudnolotną ciecz, w postaci filmu pokrywającego ścianki kolumn kapilarnych lub ziarna nośnika. Składniki analizowanych mieszanin (anality) przenosi przez kolumnę strumień gazu nośnego, np. helu, argonu lub wodoru. Cząsteczki analitów przemieszczają się przez kolumnę z różną prędkością, która jest zależna od sił ich oddziaływań z fazą stacjonarną, np. od rozpuszczalności w cieczy, pokrywającej wewnętrzne ścianki kolumny kapilarnej. W przypadku stosowania niepolarnych faz stacjonarnych prędkość przemieszczania się cząsteczek analizowanego związku jest tym większa, im niższa jest jego temperatura wrzenia. Proces rozdzielania analitów może być traktowany jak szereg następujących kolejno stanów równowagi procesów sorpcji badanych związków i ich desorpcji do strumienia gazu nośnego (stopnie równowagi, półki teoretyczne).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Równanie van Deemtera · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.