mały|Tablica upamiętniająca architekta na ścianie jego domu w Wilnie Stefan Narębski (ur. 2 lutego 1892 w Groznym, zm. 16 listopada 1966 w Warszawie) – polski architekt.
Życiorys W 1911 roku ukończył Szkołę Realną w Wilnie i podjął studia w Instytucie Inżynierów Cywilnych w Petersburgu. Studia ukończył w 1916 roku i pracował jako technik w instytutach wojskowych w Kijowie i Witebsku. Po odzyskaniu niepodległości przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował Biurze Projektowym Gmachów Reprezentacyjnych (w latach 1918–1921). Studiował też na Politechnice Warszawskiej, gdzie jego wykładowcami byli Stanisław Noakowski i Oskar Sosnowski. W 1922 roku uzyskał dyplom architekta i przeprowadził się do Włocławka, gdzie podjął pracę w biurze projektowym należącym do jego teścia, Antoniego Olszakowskiego.
W latach 1925–1926 nauczał rysunku w Gimnazjum Humanistycznym im. Jana Długosza, a w latach 1927–1928 pełnił funkcję Architekta Miejskiego Włocławka. W tym czasie zaprojektował społecznie budynek Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku przy ulicy Słowackiego, zbudowany w latach 1927–1930.
W 1928 roku wrócił do Wilna, gdzie objął funkcję architekta miejskiego. Pełnił ją do wybuchu II wojny światowej. W tym czasie powstały m.in.