Władysław Niemiec (ur. 26 grudnia 1910 w Charzewicach, zm. 13 maja 1971 w Charzewicach) – polski lekkoatleta, wielokrotny mistrz Polski.
Był wszechstronnym lekkoatletą, ale największe sukcesy odnosił w biegach płotkarskich i skoku wzwyż. Był mistrzem Polski w biegu na 110 m przez płotki w 1932, 1933 i 1936, w skoku wzwyż w 1933 i w biegu na 400 m przez płotki w 1939, wicemistrzem w skoku wzwyż w 1932 i 1939 oraz w sztafecie 4 × 400 m w 1937, a brązowym medalistą w dziesięcioboju w 1932, na 400 m przez płotki w 1936 i 1937, w skoku wzwyż w 1937 i na 110 m przez płotki 1939.
Zdobył również wiele medali halowych mistrzostw Polski: złote w biegu na 50 m przez płotki i w sztafecie 6 × 50 m w 1936, srebrne w biegu na 50 m przez płotki w 1933 i w 1939, w skoku wzwyż w 1933 i 1936, w skoku w dal w 1933 i 1936 oraz brązowe medale w skoku wzwyż w 1935 i 1937 i w skoku wzwyż w 1935 i 1939.
Dwukrotnie ustanawiał rekordy Polski: w biegu na 110 m przez płotki 15,3 s 21 sierpnia 1937 w Warszawie oraz w biegu na 200 m przez płotki 26,5 s 22 lipca 1935 we Lwowie.
W latach 1932–1937 wystąpił w dwunastu meczach reprezentacji Polski (18 startów), odnosząc 1 zwycięstwo indywidualne.