Zygmunt Bolesław Żywocki ps. „Adam”, „Anioł”, „Dzięcioł”, „Kłos”, „Kostur”, „Wujek” (ur. 25 grudnia 1889 w Krakowie, zm. 12 października 1969 w Częstochowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Zygmunt Żywocki urodził się 25 grudnia 1889 roku w Krakowie, w rodzinie Józefa i Marii. W 1917 roku zdał maturę i w lutym tego samego roku został powołany do cesarskiej i królewskiej armii. Po ukończeniu szkolenia został skierowany na front włoski, na którym służył do zakończenia wojny jako chorąży.

Po powrocie do Krakowa zgłosił się do tworzącego się Wojska Polskiego i został skierowany do 11 pułku piechoty w Będzinie. W 1920 roku brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, po jej zakończeniu pozostał w wojsku. W 1934 roku został dowódcą kompanii, a następnie batalionu w 27 pułku piechoty w Częstochowie. Pełnił funkcję komendanta Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w 7 Dywizji Piechoty.

W czasie kampanii wrześniowej dowodził II batalionem 27 pułku piechoty. Podczas okupacji działał od 1940 roku ZWZ, a potem w Armii Krajowej.