Anarchiści początkowo byli nieświadomi tego, iż fundusze przekazywane na Polityczny Czerwony Krzyż nie docierały do ich uwięzionych towarzyszy. Jednakże wkrótce jasnym stało się, że jedyną drogą, aby uwięzieni anarchiści otrzymywali pomoc, jest powołanie przez anarchistyczną społeczność swojej własnej organizacji pomocy. W ten sposób powstał Anarchistyczny Czerwony Krzyż (ACzK).
Utworzenie Anarchistycznego Czerwonego Krzyża Ścisła data utworzenia Anarchistycznego Czerwonego Krzyża jest trudna do określenia. Rudolf Rocker przypuszcza, że organizacja została powołana do życia w okresie pomiędzy 1900 a 1905 rokiem. Wiadomo jednak, że powstała ona w Londynie podczas spotkania rosyjskich emigrantów-anarchistów ze skarbniczką Partii Socjalistów-Rewolucjonistów Wierą Figner. Jedną z ważniejszych decyzji, które zostały przyjęte przez wszystkich obecnych na spotkaniu, było to, że nowa organizacja pomocy uwięzionym będzie wspierać zarówno anarchistów, jak i rewolucyjnych socjalistów przebywających w więzieniach i wygnaniu.