Junta poleciła Ortizowi de Ocampo wystąpić przeciwko kontrrewolucjonistom i dostarczyć ich przywódców w kajdanach do Buenos Aires. Później wydany rozkaz nakazywał – zamiast tego – rozstrzeliwać ich na miejscu, ale po pokonaniu Liniersa Ortiz de Ocampo postanowił zignorować ostatni, a wykonać pierwszy rozkaz. Junta – za niesubordynację – zwolniła Ocampo, a w jego miejsce powołała Juana José Castelliego. Castelli 26 sierpnia rozkazał rozstrzelać wszystkich kontrrewolucjonistów z wyjątkiem księdza Orellany. Mariano Moreno był w tym czasie powszechnie uważany za przywódcę rewolucji, którego rezolucje doprowadziły do radykalnych zmian w absolutystycznym systemie, jakiemu Junta do tej pory ulegałaNorberto Galasso, s.22.
Dowódcy wojskowi, obawiając się utraty przewagi Saavedry, naciskali na Juntę, by ta ściślej kontrolowała Moreno. Moreno, ze swej strony, odniósł sukces uzyskując aprobatę swych dekretów ograniczających władzę Saavedry i innych. W grudniu napięcie sięgnęło szczytu. Saavedra zyskał poparcie przedstawicieli prowincji, którzy jeszcze nie otrzymali zgody na wejście do Junty. Z tym poparciem Saavedra zadał Moreno decydujący cios: zmusił go 18 grudnia do rezygnacji. Dopiero po rezygnacji Moreno przyjęcie przedstawicieli prowincji do Junty stało się możliwe.