Uzbrojenie miały stanowić dwa karabiny maszynowe i cztery bomby, a prędkość przelotowa miała wynosić 200 km/h.
Wnioski komisji znacznie różniły się od założeń dowództwa, które przewidywało powstanie wodnosamolotu napędzanego dwoma silnikami. Mimo wszystko zostały one uwzględnione, a następnie po modyfikacji zostały przekazane do dalszego opracowania.
Bez normalnej w takich sytuacjach procedury opracowanie maszyny zlecono firmie Rogožarski. Konstruktorem prowadzącym został Sima Milutinovic. Zespół pod jego kierownictwem uznał, że zbyt duża prędkość maksymalna byłaby szkodliwa. Zdecydowano się więc na zastosowanie znacznie słabszych silników Argus As 10C o mocy po 240 KM. Liczono przy tym na poprawę innych parametrów, takich jak zasięg. Miał on wynosić 800 km, co miało umożliwić przelot wzdłuż całego wybrzeża Jugosławii.
W połowie 1936 roku rozpoczęto prace projektowe, po czym rozpoczęto montaż pierwszego prototypu. Został on ukończony w styczniu 1938. W zakładach w Belgradzie wykonano jedynie podstawowe próby, a następnie rozmontowany samolot przesłano do bazy lotnictwa morskiego w Divulje. Tam 8 lutego 1938 doszło do oblotu maszyny, za sterami której zasiadł porucznik Augusto Canjko.