Praca tych ostatnich lokomotyw była wnikliwie nadzorowana przez rosyjskie Ministerstwo Transportu, na skutek czego ministerstwo poleciło zakładom w Kołomnie zwiększyć średnicę większego cylindra z 710 do 730 mm, zamienić typ inżektorów i ramę tendra. Po zmianach, zmodyfikowany parowóz typu 50 został zaakceptowany przez rząd rosyjski jako typowy dla państwowych kolei, pod oznaczeniem "parowóz normalnego typu 1893 roku". Na poszczególnych kolejach lokomotywy te były oznaczane w różny sposób, lecz od 1912 oznaczono wszystkie jako seria Od (ros. Од) – „O” od osnownoj („podstawowy”), a małe „d” od rozrządu Joya (ros. Dżoja) i zmniejszonej średnicy kół (1150 mm)Rakow, op.cit., s.144.
Od 1893 ruszyła masowa produkcja parowozów "typu 1893 roku" w kilku zakładach rosyjskich, a także zagranicznych. Głównym producentem były Zakłady Briańskie w Briańsku (384 sztuki, rozróżniane umownie na typy 2, 3, 5 i 6). Produkowano je ponadto w Kołomnie (289 sztuk), Petersburgu - Zakładach Putiłowskich (243 sztuki) i (229 sztuk) i w Wotkińsku (65 sztuk). Niemiecki Schwarzkopf zbudował 123 sztuki, trzy inne fabryki niemieckie i austriackie łącznie 40 sztuk.