Ukształtował się on w czasie zlodowacenia w plejstocenie i pogłębił już istniejącą dolinę powstałą na skutek erozji wodnej mającej miejsce przed 5–6 milionami lat.
Widocznym śladem po ustąpieniu lodowca pozostał system jego moren czołowych, obejmujących amfiteatralnie południową część dzisiejszego jeziora. Przedstawiają się nam one jako długie, ciągnące się dziesiątkami kilometrów, równoległe łańcuchy wzgórz, których wysokość sięga od 140 do 340 m n.p.m. Pas ten ma przeszło 15 km szerokości, a cały teren zajęty przez system moren to 763 km².
Fauna i flora Jezioro zamieszkuje szereg ryb, z których najbardziej znana jest endemiczna Salmo carpio, występująca tylko w kilku jeziorach alpejskich. Innymi powszechnie występującymi gatunkami są: ukleja biała, Salmo trutta, kleń, karp, sieja pospolita, węgorz europejski, miętus pospolity, szczupak pospolity, okoń europejski i lin.
Wokół jeziora z racji łagodnego i sprzyjającego wegetacji klimatu bujnie rośnie roślinność śródziemnomorska. Często można spotkać okazałe cyprysy, oleandry, cedry, oliwki europejskie czy też palmy. W szeregu miejscowości nad brzegami jeziora (np.